Kendini Ne Zaman Kaybettin? Eski Halini Özlemek Üzerine

Bazen hayatında büyük bir şey olmaz.

Her şey dışarıdan normal görünür. Günler geçer, sorumluluklarını yerine getirirsin, insanlarla görüşürsün, çalışırsın, evine dönersin, bir şeyleri yetiştirirsin. Sonra bir gün hiç beklemediğin bir anda eski bir fotoğrafına bakarsın ve içinde garip bir his belirir.

“Ben eskiden böyle değildim.”

Belki daha neşeliydin. Daha heyecanlıydın. Daha çok hayal kuruyordun. Daha kolay karar veriyordun. Kendine daha çok zaman ayırıyordun.

Ve sonra şu soru gelir: Ben kendimi ne zaman kaybettim?

Aslında çoğu zaman kendimizi bir anda kaybetmeyiz. Bu, yavaş yavaş gerçekleşir.

Bir ilişkiye biraz fazla uyum sağlarken… Birilerinin beklentilerini kendi isteklerinin önüne koyarken… Anne, eş, çalışan, evlat ya da arkadaş rollerinin arasında koştururken… “Şimdi sırası değil.” diyerek hayallerimizi ertelerken… Kendi sesimizi biraz daha kısarız.

Sonra hayatın içinde herkesin ne istediğini çok iyi bilir hale geliriz. Çocuğumuzun neye ihtiyacı olduğunu biliriz. Eşimizin neyi sevdiğini biliriz. Ailemizin bizden ne beklediğini biliriz. İşimizin bizden ne istediğini biliriz.

Ama biri bize dönüp “Peki sen ne istiyorsun?” diye sorduğunda cevap vermekte zorlanabiliriz. Çünkü uzun zamandır o soruyu kendimize sormamışızdır.

“Eski halimi özlüyorum.” dediğimizde çoğu zaman geçmişteki hayatımızın tamamını özlemeyiz.

Belki o dönemde de sorunlarımız vardı. Belki bugünkü kadar deneyimli değildik. Belki o zaman da bazı şeylerle mücadele ediyorduk.

Özlediğimiz şey çoğu zaman o zamanki kendimizle kurduğumuz ilişkidir.

Daha özgür hissettiğimiz bir halimizi özleriz. Daha az düşündüğümüz, daha fazla güldüğümüz, insanların ne diyeceğini bu kadar önemsemediğimiz bir tarafımızı…

Belki bir zamanlar sevdiğin şeyleri yapıyordun ve artık yapmıyorsun. Müzik dinliyordun. Arkadaşlarınla daha çok görüşüyordun. Bir şeyler üretmek hoşuna gidiyordu. Kendine hazırlanmak sana iyi geliyordu. Yeni bir şey denemek için bu kadar düşünmüyordun.

Sonra hayatın temposu değişti. Sen de değiştin.

Fakat değişmek ile kendinden uzaklaşmak aynı şey değildir.

Bunun her insanda farklı bir karşılığı olabilir. Ama bazı cümleler tanıdık geliyorsa kendine biraz daha yakından bakmanın zamanı gelmiş olabilir.

“Eskiden daha mutluydum.” “Artık hiçbir şey yapmak istemiyorum.” “Ne istediğimi bilmiyorum.” “Herkese yetişiyorum ama kendime zaman kalmıyor.” “Hayatım aslında kötü değil ama içimde bir şey eksik.” “Eskiden hayallerim vardı.”

Bunlar her zaman büyük bir problemin göstergesi olmak zorunda değildir. Bazen sadece uzun süredir kendi ihtiyaçlarını duymadığının işaretidir.

Çünkü insan sürekli dışarıya dönük yaşadığında kendi iç dünyasının sesini duymakta zorlanmaya başlayabilir.

Burada önemli bir nokta var: Amaç eski haline dönmek olmayabilir. Çünkü sen artık o kişi değilsin.

Yaşadıkların seni değiştirdi. Öğrendin, kırıldın, güçlendin, vazgeçtin, yeniden başladın. Bazı şeyleri geride bıraktın.

Belki ihtiyaç duyduğun şey eski seni geri getirmek değil, bugünkü seni yeniden tanımaktır.

Şu anda ne seviyorsun? Neler seni yoruyor? Hangi insanlarla kendin gibi hissediyorsun? Neyi sadece alışkanlık olduğu için sürdürüyorsun? Hayatında değiştirebilseydin ilk neyi değiştirirdin?

Bu soruların cevaplarının hemen gelmesi gerekmiyor. Kendini yeniden tanımak da bir süreç.

Bazen hayatımızı değiştirmek için büyük kararlar almamız gerektiğini düşünüyoruz. Oysa kendine dönüş çok daha küçük bir yerden başlayabilir.

Bir akşam telefonunu kenara bırakıp gerçekten ne hissettiğini düşünmekten… Uzun zamandır ertelediğin bir şeyi yeniden yapmaktan… Bir davete istemediğin halde “evet” demek yerine nazikçe “hayır” diyebilmekten… Sana iyi gelmeyen bir alışkanlığı fark etmekten… Veya sadece kendine şunu sormaktan: “Bugün benim neye ihtiyacım var?”

Belki cevabın dinlenmek olacak. Belki yalnız kalmak. Belki biriyle konuşmak. Belki yeniden üretmek, öğrenmek, yürümek, gülmek ya da hiçbir şey yapmamak.

Cevap ne olursa olsun onu küçümseme. Çünkü kendine dönüş, kendi ihtiyaçlarını yeniden ciddiye almaya başladığın yerde başlar.

Bir zamanlar olduğun kadını özleyebilirsin. Ama belki de asıl mesele geçmişe dönmek değildir. Belki hayatının bu döneminde, bütün yaşadıklarından sonra ortaya çıkan yeni halinle yeniden tanışman gerekiyordur.

Ve belki bir gün aynaya baktığında: “Eski halime dönmek istemiyorum. Kendimi yeniden buldum.” diyebilirsin.

Kendini ihmal ritmini görmek için Kendini Ne Kadar İhmal Ediyorsun? testine, ne istediğini hatırlamak için Kendi İsteklerini Ne Kadar Tanıyorsun? testine bakabilirsin. Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır; profesyonel psikolojik destek yerine geçmez.